Derin Öney Semsettin

Aralık 2009 için Aylık Arşiv

Geçtiğimiz haftalarda Oğluş‘un Bebek Odası için biraz araştırma yapmıştık. Birkaç farklı alternatif içinden beğendiğimiz bir yatak ve alt açma seti üzerinde sonunda karar verdik.

Bugün yatağımız ve alt açma ünitemiz geldi. Bebek odası henüz hazırlık aşamasında olduğu için son halini veremedik.

Bunlara ek olarak bir de elbiseleri için dolap istedik, ancak o hazır olmadığı için yapılıyor, bir aksilik olmazsa önümüzdeki hafta da dolabımız gelecek. Ardından da odamızın hazırlıklarına başlayacağız.

Bizi izlemeye devam ediniz.

21 Aralık Pazartesi İstanbul’da rutin aylık kontrolümüz vardı. Bundan faydalanarak Cuma akşamdan İstanbul’a gittik. Haftasonu oğluş için biraz alışveriş yaptık, Funda’lar ile görüştük yedik içtik ve gezdik, yani genel olarak eğlendik. Avatar‘a gitmeyi istedik ama beceremedik maalesef

Ebru uzun süredir istediği ama bir türlü benim (Oğluş‘a zarar verebilr diye) istemediğim saç boyama operasyonunu gerçekleştirdi. Organik boya ile saçlarını yine kızıl yaptı, saçlar gerçekten harika oldu!

Cumartesi akşam Ayşe anneanne ve Ömer dede ile balık yemeğe gittik, bu aralar çok sağlıklı besleniyoruz.

Pazar gün Ebru’nun en eski arkadaşlarından Funda’lar ile buluştuk. Garipçe’de çok keyifli bir balık ziyafeti daha çektik. Uzun süredir Funda, Hidayet ve çocukları görememiştik, hasret gidermiş olduk.

Oğluş 30uncu hafta sonunda tam tamına 1.900 kilogram olmuş. Haftasına göre klio olarak en üst sınırdaymış . Ancak geri kalan tüm değerler olması gerektiği gibi devam ediyor. Şubatın ortasından sonra artık alarmdayız.

Bu arada Oğluş bu hafta güzel bir poz vermediği için burada onu yayınlıyamıyoruz.

Bugün (5 Aralık 2009) 28ci hafta kontrolümüz vardı.

Oğluş 28ci hafta itibarı ile tamtamına 1.5 kg olmuş durumda (bir toraman geliyor ). Kafa çevresi, karın çevresi ve suyu 28ci haftaya göre olması gereken seviyede.

4 boyutlu ultrason cihazında çekilen fotoğraflarda artık yüzü, elleri, ayakları iyice ayırtedilebilir hale gelmiş durumda.

Bugünkü kontrolümüzde ilk 4 boyutlu görüntü sırasında Oğluş ayak parmakları ile gözünü kaşıyordu. Daha önceki kontrolde gözleri ve ağzı hep kapalıydı, ancak ilerleyen dakikalarda sanki bizi dinliyormuşcasına bir anda kocaman bir gülücük atıverdi.

Bu gördüğümüz ilk gülücüktü, içimi tarif edemeyeceğim kadar farklı bir duygu kapladı bir anda, sanki bir süreliğine dünya durmuş oğlum ve ben göz göze gelip orada öylesine bana gülmesmiş gibi geldi (ekrandan böyle görünüyorsa dışarıya çıkınca ne olacak bilemiyorum ).
Hemen ardından ciddi bir ifade aldı yüzü.

Tüm hamilelik sürecine baktığımız zaman bir mucizeye şahit oluyor insan. Küçücük bir fasulye tanesinden adım adım insanoğlunun oluşması ve bunu izleyebilmek gerçekten inanılmaz bir olay.